In oktober 2015 stonden we met ons verhaal in het weekblad Vriendin met daarbij wat foto´s van de fotoshoot die hier bij ons thuis was. Deze fotoshoot was wel ver voor mijn gastric bypass operatie, dus dit was ook 43 kilo geleden, maar het blijven supermooie foto´s.

In de zomer van 2015 las ik een oproep in de Vriendin dat ze vrouwen zochten met meerdere jonge kinderen die na een scheiding opnieuw het geluk hadden gevonden. Toen ik deze oproep las wist ik gelijk dat wij ons hiervoor moesten opgeven. Want wat bof ik met een man als Johan.

Het eerste jaar na mijn scheiding stond mijn hoofd nog helemaal niet naar een andere man. Het allerbelangrijkste was voor mij het geluk van Jamie, Owen en Faylin. Destijds waren zij acht, zes en drie jaar oud. Zij hadden recht op een rustig en stabiel leven en ook ik zat volop in het verwerkingsproces. Eerst maar eens in een rustiger vaarwater zien te komen….

Ongeveer een jaar na de scheiding schreef ik me in op een datingsite. Ik  verwachtte er niet veel van en zag het vooral als een leuke bezigheid op mijn eenzame avonden als de kinderen op bed lagen. In mijn profiel zette ik heel duidelijk dat ik drie kinderen had. Eerlijkheid duurt het langst. En mijn kinderen komen altijd op de eerste plaats!

Johan stuurde mij een berichtje en we hadden ongeveer drie keer een leuke chatsessie. Door zijn late diensten kon dit niet vaker. Na een maand stopte ik het abonnement omdat het voor mij duidelijk was dat dit voor mij niet de manier was om opnieuw een liefde te vinden. Op het laatst bedacht ik me dat het toch wel zonde was van de chatsessies met Johan en ik stuurde hem een laatste berichtje dat ik stopte. Ik liet mijn mailadres achter voor het geval hij het nog leuk vond om contact te houden.

Dat liet Johan zich geen twee keer zeggen!! Hij zocht contact en na een weekje mailtjes over en weer wisselden we telefoonnummers uit. We belden dagelijks tot diep in de nacht met elkaar. Dus bleef een eerste ontmoeting niet lang op zich wachten. Voor mij was dit liefde op het eerste gezicht! Maar ik was wel heel duidelijk tijdens de eerste date: als je voor mij kiest, dan kies je ook voor mijn 3 kinderen.

Dit schrok Johan totaal niet af. Hij zei zelfs wel toe te zijn aan een gezin. Ik vroeg me af of hij wel wist waar hij het over had. Toe zijn aan een eigen gezin is natuurlijk heel iets anders dan er middenin vallen.  Johan had zelf nog geen kinderen en woonde al een paar jaar alleen. En om dan in een draaiend gezin terecht te komen is niet niks! In een gezin is er weinig tijd voor jezelf en is het vrijwel dagelijks racen tussen school, dansen, zwemles en voetbal.

Ik ben daar in mee gegroeid, maar hij moest in 1 keer in het diepe springen. De eerste maanden hebben we het bewust heel rustig aan gedaan. Ik heb de eerste drie maanden bewust nog niks aan de kinderen verteld. Ik wilde eerst toch wat meer zekerheid tussen ons, voordat ik ze aan elkaar zou voorstellen. Onze liefde bleek al snel veel sterker dan gedacht en Johan was ook absoluut nog niet van gedachten veranderd. Hij was klaar voor zijn nieuwe leven.

Na drie maanden vertelde ik de kinderen tijdens het avondeten dat ik iemand had ontmoet. De kinderen wilden gelijk alles over hem weten en stonden er eigenlijk meteen heel positief in. De eerste ontmoeting was de dag daarna op neutraal terrein, want ik had gelezen dat dit het beste zou zijn. We hadden afgesproken op ¨de Kemphaan¨, een stadslandgoed, hier in Almere. Het voelde gelijk goed en we hadden een superleuke dag. Faylin hing binnen de kortste keren om Johan zijn nek.

Ik bof echt met Johan. Hij is echt als een vader voor de kinderen. Hij behandelt ze alsof het zijn eigen kinderen zijn. Het was de bedoeling om het verder allemaal heel rustig aan te doen, maar dat liep toch even anders. Ik kreeg na de verkoop van het huis van mij en mijn ex met urgentie een huurwoning toegewezen in dezelfde buurt. Dit was echt super. Een nieuwe start in dezelfde buurt, beter kon niet voor de kinderen. Ze konden nu gewoon op dezelfde school blijven en contact houden met al hun vriendjes. Johan was zo vaak bij ons, dat we al snel besloten in het huisje te gaan samenwonen.

Uiteraard is het niet alleen maar allemaal geweldig en hebben wij ook weleens onze conflicten over opvoeding. Dit hoort er allemaal bij en het is ook zeker niet altijd makkelijk. We hebben samen ook al veel heftige dingen meegemaakt. Kort nadat we gingen samenwonen, raakte ik zwanger. Bij de twintig weken echo bleek dat het kindje een ernstige hersenafwijking had en met 22 weken hebben we moeten besluiten de zwangerschap af te breken. Een hele heftige tijd. Even daarna was ik opnieuw zwanger en gelukkig verliep deze zwangerschap heel goed en is Daley een jaar later geboren. Gelukkig heeft al dit verdriet ons alleen maar nader tot elkaar gebracht. We hebben samen veel gepraat en gehuild en dit heeft zeker geholpen.

Johan en ik zijn inmiddels alweer bijna 5 jaar samen en ik hoop dat hier nog vele jaren bij zullen komen. Ik zie dat Johan geniet van het gezinsleven. Ik ben superblij dat het Johan niet heeft tegen gehouden te reageren toen hij op mijn profiel zag staan dat ik 3 kinderen had. Ik ben gelukkiger dan ooit met mijn gezinnetje. Ik heb de juiste keuze gemaakt voor mezelf, maar ook zeker voor de kinderen.

One thought on “Ons verhaal

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *