Roze wolk

Na twee jongens werd ik op 4 december 2009 moeder van een meisje. We noemden haar Faylin. Na twee zonen, een dochter! Ik zat echt op een roze wolk. Het was best een heftige bevalling geweest, maar wat was ik gelukkig toen ik mijn kleine meisje in mijn armen hield. Wat een mooi meisje en helemaal gezond. Ook na deze bevalling was ik binnen drie uurtjes gewoon weer thuis. Supergelukkig! Ook de jongens waren zo blij om hun zusje eindelijk vast te mogen houden. Alleen maar geluk en liefde. Ik dacht dat niks dit geluk meer in de weg kon staan…..

Maar helaas kon dat wel…..de dag daarna op 5 december kregen we een telefoontje van de moeder van mijn man (inmiddels ex-man) dat zijn vader afgelopen nacht onwel was geworden en door de ambulance was opgehaald. Toen ik dit voor het eerst hoorde, dacht ik nog dat het allemaal wel mee zou vallen. Mijn ex ging naar zijn moeder en ik was alleen thuis met de kinderen en de kraamhulp. Ook deze keer hadden we weer een superlieve kraamhulp. In de avond kwamen mijn ouders om samen met mij sinterklaasavond te vieren. Mijn ex belde dat het toch wel ernstiger was dan gedacht en dat hij daar nog niet weg kon gaan.

Weg roze wolk

Verstand op nul en sinterklaas vieren met de kinderen alsof er niks aan de hand was. Al snel bleek dat het helemaal niet goed ging met de vader van mijn ex en dat hij het niet zou gaan halen. Daar dender je dan van je roze wolk af!! Wat een ellende!! Van heel gelukkig zijn naar heel ongelukkig zijn in een dag.

De dag daarna kon iedereen afscheid van hem komen nemen. Ook ik wilde erheen. Pas twee dagen geleden bevallen ben ik dan toch gegaan. En dan heb ik ook nog claustrofobie, dus ik ging echt niet de lift in!! Dus ¨gewoon¨ als kraamvrouw even tien trappen beklommen….maar ik vond het toch wel heel fijn dat ik even afscheid had kunnen nemen.

Kraamtranen

De dagen daarna heb ik echt als in een roes beleefd. Faylin moest aangegeven worden bij de gemeente en dit deed mijn ex uiteraard wel, maar wel met enige tegenzin. Dit is natuurlijk op dat moment heel logisch, maar het deed mij als kraamvrouw heel erg veel verdriet. Vrouwen hebben in hun kraamtijd natuurlijk altijd wel last van kraamtranen, maar ik had ze de hele dag geloof ik….

Kraamverzorgster

Er moest ook heel veel geregeld worden. De kraamverzorgster heeft ons deze periode heel goed geholpen. Uiteraard hield ze mij en Faylin goed in de gaten, maar ze heeft ons vooral heel goed geholpen met het regelen van een uitvaart…..hoe bizar dit ook mag klinken. Echt een topper was het!

Geboortekaartje

Het geboortekaartje wil ik normaal gesproken altijd zo snel mogelijk de deur uit hebben, maar deze keer heb ik het na een week even snel gemaakt. We hadden er eentje klaarstaan waar alleen nog een foto op moest, dus daar heb ik een foto aan toegevoegd en verstuurd. Als ik er nu ook naar kijk, snap ik niet hoe ik deze foto heb uit kunnen kiezen. Maar mijn hoofd stond er eigenlijk helemaal niet naar.

Uitvaart

Na acht dagen sloten we de kraamweek af en twee dagen daarna zaten we in de aula van het uitvaartcentrum om afscheid te nemen van mijn schoonvader. Dit was erg heftig! Ik vond het ook heel heftig om mijn baby na acht dagen al bij mijn ouders achter te moeten laten. Al was dit maar voor een paar uurtjes, elk uurtje zonder je pasgeboren baby is te lang. In ieder geval voor mij.

Postnatale depressie

Een kraamweek en kraamtijd hoort echt een van de mooiste periodes in je leven te zijn, maar helaas is dit niet altijd het geval. De verloskundigen hielden mij ook extra goed in de gaten. Ik heb begrepen dat als een kraamvrouw zoiets heftigs meemaakt in de kraamtijd er veel meer kans is op een postnatale depressie. Godzijdank is dit mij bespaard gebleven, maar ik heb er zeer zeker wel echt last van gehad in de periode daarna.

Een kraamweek hoort gewoon heel mooi te zijn en dit werd nu overspoeld door verdriet. Ook de mensen om ons heen wisten niet hoe hiermee om te gaan. We kregen nauwelijks kraamvisite en telefoontjes. Ik snap het ook wel, want mensen weten gewoon niet wat ze moeten zeggen. We kregen ook veel minder felicitatiekaartjes, in plaats daarvan stonden er rouwkaartjes op de kast.

Heftige periode

Al met al een zeer heftige periode. En na de kraamweek bleef het verdriet uiteraard maar ook de ellende was nog niet over helaas….Jamie en Owen kregen in de kraamweek ook nog eens allebei waterpokken. Helaas kreeg ook Faylin twee waterpokjes in haar gezicht en hierdoor als complicatie een longonsteking gekregen. Toen ze twee weekjes oud was heeft ze dan ook een week in het ziekenhuis gelegen. Het ging maar door..

Gelukkig is het met Faylin allemaal goed gekomen en heb ik later echt wel van haar kunnen genieten. En dit doe ik uiteraard nog dagelijks. Maar de kraamtijd was zo anders dan het had moeten zijn. Maar helaas kan je dit soort dingen niet plannen…..het leven is niet te plannen. En dit heb ik toch moeten accepteren.

Zijn er meer moeders die een heftige kraamtijd hebben meegemaakt? Hoe gingen jullie hiermee om?

5 thoughts on “Mijn kraamweek was een hel

  1. Was echt heftig voor je *knuf*
    Ik zie het nog voor me.. Dat je aankwam in het zh.. Waggelend.. Net een dag geleden bevallen.. Respect!
    En die Fay. Wat een start, maar wat een heerlijke meid is ze❤

  2. Zo herkenbaar. Met 20 weken kregen we te horen dat ons kindje een milde zeldzame afwijking had in haar nier en moesten we onder controle in een ziekenhuis buiten onze woonplaats. Iedere 2 weken extra echo’s om te monitoren. Gelukkig bleef alles stabiel maar ik kreeg een ernstige vorm van zwangerschapssuiker, waardoor de baby eerder gehaald moest worden. Na een drama bevalling van totaal 30 uur, baby op de natuurlijke manier geboren. Echter bleef het grote genieten uit, baby kreeg een infectie en dronk niet, met als gevolg een sonde en antibiotica en 8 dagen ziekenhuis, waardoor we nog maar 2 dagen kraamhulp thuis kregen. We wilden geen visite omdat de baby zwak was en we geen onnodige prikkels voor haar wilde. Achteraf gezien deed dat zoveel pijn, geen visite, geen beschuit met muisjes en alleen maar zorgen of ik alles wel goed deed en of de kleine het wel gezond zou blijven. . Ik had het me allemaal zo anders voorgesteld! Ik heb er 5 maanden over gedaan om weer een beetje te landen en toen…. eindelijk… kwam ook mijn roze wolk. Maar in de eerste maanden was het echt overleven en was mijn wolk gitzwart

  3. Wat een heftig verhaal! Dit maakt veel indruk op je, dat snap ik maar al te goed. Heel fijn dat het je na 5 maanden wel is gelukt om er van te gaan genieten.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *