Categorieën
Baby Home Mama Persoonlijk Zwanger

Het kiezen van een voornaam

Vanaf het moment dat je een positieve zwangerschapstest in je handen hebt, begin je ook met het zoeken naar een mooie naam voor de baby. Sommige ouders weten al meteen wat ze willen en andere ouders weten maar niet welke voornaam ze moeten kiezen. Maar uiteindelijk komt het altijd goed. Iedere baby die geboren wordt, krijgt immers een naam. Maar waarom is deze naam het uiteindelijk geworden? In deze blog kun je lezen hoe mijn kinderen aan hun namen zijn gekomen. Veel leesplezier!

Jamie

Dit is meteen de moeilijkste, want ik weet niet meer zo goed hoe we op de naam Jamie zijn gekomen. We zagen deze naam ergens en mijn ex-man en ik vonden het meteen een leuke naam. We hadden deze naam al vroeg in de zwangerschap, voordat we wisten dat het een jongetje werd. We hadden geen meisjesnaam, dus dit moest zo zijn!

Owen

Mijn ex-man kwam met deze naam, van de voetballer Michael Owen. Ik had de naam Owen al eens voorbij zien komen op de babysite en sprak me toen al aan. En niet onbelangrijk, net als Jamie, een Engelse naam.

Faylin

Na twee jongens, een meisje! Vanaf het begin had ik de naam Chelsea in gedachten, maar al snel bleek ik deze naam overal te horen. Ik ging op zoek naar een originelere naam. Op internet kwam ik de naam Caylin tegen. Deze sprak me gelijk aan, maar de afkorting word Cay (Gay) en dat vond ik toch geen succes. Ik heb toen iedere willekeurige letter ervoor geplakt en kwam al snel op Faylin. Ook mijn ex-man vond dit meteen een mooie naam.

Roan

Toen ik voor de eerste keer zwanger was van Johan, kwamen we samen op deze naam. Het is een combinatie van Robert en Johan. Robert is de naam van de overleden broer van Johan. Dit vonden we zo mooi! Helaas had Roan een aandoening die niet met het leven verenigbaar was. De geboorte en het verlies van onze Roan, kun je lezen in mijn eerder verschenen blog.

Daley

De naam Daley hoorde ik uiteraard het eerst via Daley Blind van Ajax. Eerst vond ik het nog een gekke naam, want wie noemt zijn kind nou “dagelijks”? Maar sinds ik zwanger was van Daley, moest dit de naam zijn. Johan had de naam Davey in zijn hoofd en tot het einde van de zwangerschap was dit een discussiepuntje. Uiteindelijk hebben we lootjes getrokken met de kids, zonder dat ze de naam zagen. En Johan won en gelukkig vond ik deze naam ook echt wel leuk, maar net iets minder. Toen hij werd geboren en de verloskundige vroeg; “hoe gaat hij heten?”, antwoordde Johan meteen: ”Daley”. Dus alsnog gewonnen!!

Marley

Toen ik zwanger was van Marley, vond ik het echt moeilijk om een mooie naam te vinden. Een Engelse, mooie naam, die ook nog bij de andere namen moest passen natuurlijk! Johan kwam al vrij snel met Marley. Hij houdt van de muziek van Bob Marley. En daarmee is ook weer een link naar Ajax, want bij iedere wedstrijd word zijn liedje in het stadion gedraaid. Ik vond de naam meteen goed passen bij de andere namen. Ik twijfelde nog wel even, omdat Marley ook een meisjesnaam is. Maar uiteindelijk voelde ook ik dat dit de naam moest worden.

Hoe zijn jullie op de naam/namen van jullie kind of kinderen gekomen?

Categorieën
Home Mama Persoonlijk

Mevrouw, uw kind is niet op school.

Niet op school?!

Gisteren was ik aan het werk en rond drie uur was ik nietsvermoedend aan het genieten van mijn koffiepauze, toen plots mijn telefoon ging. Het bleek de meneer te zijn van de verzuimadministratie van de middelbare school van de oudste jongens: Goedemiddag mevrouw, uw zoon Jamie is niet in de klas verschenen tijdens het zesde lesuur.

Jamie, niet in de klas verschenen?!

Hij vroeg mij of ik het wilde laten weten als het me was gelukt om hem te bereiken. Uiteraard heb ik direct Jamie op zijn telefoon gebeld, maar deze werd niet opgenomen. Daarop besloot ik Johan te bellen, want ik moest immers weer aan het werk. Toen Johan hoorde dat de school had gebeld met het bericht dat Jamie niet meer op school was, heeft hij zijn klant afgemaakt en is hij daarna direct naar huis gegaan. Zoals jullie wellicht weten is Johan zelfstandig glazenwasser en heeft hij hierdoor de mogelijkheid om dit te kunnen doen. Ik was gewoon aan het werk, maar ging na een halfuurtje wel weer even kijken op mijn telefoon of Johan al iets van Jamie had vernomen. Er spookten immers toch de gekste dingen door mijn hoofd!!

Foutje!

En gelukkig had Johan al iets vernomen van Jamie, maar ook van school. Ze hadden een foutje gemaakt! Vorige week heeft Jamie moeten kiezen tussen de keuze vakken Biologie en NASK en hij heeft besloten om het vak Biologie te laten vallen. Hij was dus wel aanwezig op school, maar niet bij het vak Biologie. Johan en ik waren inmiddels wel weer een paar jaar ouder haha!

Niet de eerste keer

Nadat dit was gebeurd, realiseerde ik met dat dit niet de eerste keer was dat er een fout was gemaakt. Toen Jamie sportdag had in de eerste klas, werden we ook eens gebeld dat Jamie hier niet bij aanwezig was. Hij moest zich melden bij een midgetgolf baan en hij was daar niet op komen dagen, volgens de school. We kregen Jamie niet te pakken en omdat we toch nog daar in de buurt moesten zijn, zijn we naar die midgetgolf baan gereden. Daar aangekomen stond Jamie doodleuk te midgetgolfen en hij keek ons echt heel verbaasd aan. Hij verwachtte niet ons hier te treffen. De leraar die daar aanwezig was, had overigens gewoon doorgegeven dat Jamie aanwezig was. Heel gek! Daarna is het nog twee keer voorgekomen in de afgelopen twee jaar. En toch schrik ik ieder keer weer, als ik word gebeld.

Hebben jullie dit ook weleens meegemaakt?

Categorieën
Home Kinderen Persoonlijk

Stiefvader, ik ga je papa noemen

De eerste ontmoeting

Het is augustus 2013 en Johan en ik besluiten, dat het na twee maanden daten, nu toch echt wel de hoogste tijd is om hem voor te stellen aan mijn kinderen. Vantevoren heb ik ze uiteraard al voorbereid en ze vinden het superspannend allemaal. Ze gaan immers hun toekomstige stiefvader of bonusvader ontmoeten. We hebben besloten om een paar uurtjes naar Stadslandgoed de Kemphaan, hier vlakbij te gaan. Het wordt een hele gezellige middag en de kinderen vermaken zich prima. Binnen de kortste keren zit Faylin op de nek van Johan. Ze is dan nog maar drie en een half jaar oud en geniet van alle aandacht. Er is meteen een klik tussen deze twee. Ook de twee oudste kinderen zijn vanaf het begin gek op Johan.

Stiefvader of bonusvader

Vanaf die dag noemen de kinderen Johan bij zijn naam. Ze hebben immers contact met hun biologische vader, dus dit is niet meer dan logisch. Tegen andere mensen hebben ze het over hun stiefvader. Al vind ik dat bonusvader iets vriendelijker klinkt, maar stiefvader is natuurlijk ook goed. Het gaat er niet om hoe je iemand noemt, maar hoe de band is. Na een paar maanden gaan we samenwonen en uiteraard is het voor iedereen soms even wennen, maar meestal hebben we het heel gezellig samen en de kinderen zijn blij en gelukkig dat er weer een man bij ons woont. En het is natuurlijk extra fijn dat dit ook nog een lieve, zorgzame man is die altijd voor ze klaarstaat.

Foto bij blog stiefvader of bonusvader
Stiefvader of bonusvader?

Stiefvader en bonusvader wordt al snel vader

Inmiddels maakt Johan alweer bijna zeven jaar deel uit van het leven van Jamie, Owen, Faylin en mij en hebben ze er twee broertjes bij. Eigenlijk drie, want de eerste zwangerschap hebben we helaas af moeten breken. Hier heb ik al eens eerder een blog over geschreven. We vormen inmiddels een heel hecht gezin. De kinderen noemen Johan nog steeds bij zijn naam, maar naar anderen toe hebben ze het gewoon over hun vader. Hun redenatie is, dat ze niet altijd zin hebben om alles uit te leggen en ze beschouwen Johan ook echt als hun vader.

Stiefvader, bonusvader, vader en gewoon mijn papa

Uiteraard hebben de oudste kinderen het wel over papa, als ze met Marley en Daley zijn, maar als ze Johan echt roepen dan noemen ze hem nog steeds bij zijn naam. Dit zal vooral zo zijn, omdat dit een gewoonte is. Johan vindt dit ook echt geen enkel probleem. Ze moeten vooral doen waar zij zich goed bij voelen. Een paar maanden geleden kwam Faylin uit zichzelf naar ons toe en ze gaf aan dat ze Johan heel graag vanaf NU papa wilde gaan noemen. Wij steunden haar daarin, omdat het haar keuze was. Inmiddels zijn we dus een paar maanden verder, maar ze zegt nog steeds Johan. Een paar keer per maand geeft ze aan dat ze het nu echt wil gaan doen. Ze is zo gewend om al bijna zeven jaar lang Johan te zeggen, dat die gewoonte er niet zo makkelijk uit te halen is.

En dat maakt ook helemaal niks uit. Wat ze doet, is goed. Het gaat om de liefde van ons gezin en niet om hoe we elkaar noemen.

Hoe noemen jouw kinderen jouw nieuwe partner??

Categorieën
Home Mama Reviews

Review boek; Net als Beau 1.0

Net als Beau 1.0, het boekje van Beau-Ann Roelvink is een mooi inspirerend boekje voor alle kinderen vanaf ongeveer zeven jaar.

Via instagram ben ik een tijdje geleden in contact gekomen met de moeder van Beau. Ik herkende haar van het programma “de opvoeders”, zij was me vooral bijgebleven, omdat ze net als ik in Almere woont. Maar ook zeker doordat ze de kinderen vaak op de grond laat eten, dat kom ik in ieder geval niet dagelijks tegen hihi.

Maar sinds ik haar volg heb ik zoveel respect en bewondering voor haar gekregen. Hoe ze ondanks haar ziekte altijd klaar staat voor haar vier kinderen en dat als alleenstaande moeder! Een prachtig gezinnetje! Hierdoor kwam ik er dus achter dat haar dochter een boekje had gemaakt; net als Beau 1.0. Ik heb deze besteld en was hier zo enthousiast over dat ik haar heb gevraagd of ik er een review over mag schrijven. Met over een paar dagen ook nog een winactie waarmee dit boekje te winnen is.

Omslag boek Net als Beau

Wie is Beau?

Net als Beau is het boekje van Beau-Ann. Beau is de oudste dochter van Mandy en een talentvol, eigengereid en energiek meisje van tien jaar oud. Ze vind het heel belangrijk om gezond te leven, te eten en te sporten. Ze vind het vooral ook heel erg belangrijk dat dit voor iedereen toegankelijk is, daarom gaat de gehele opbrengst van dit boekje naar het jeugdfonds sport en cultuur.

Waar gaat het boekje over?

In dit boekje worden vooral drie hoofdonderwerpen besproken: gezond eten, sporten en pesten. Beau neemt je mee in haar leven en beschrijft hoe zij met deze diverse onderwerpen dagelijks omgaat in haar leven. Een boekje vol met inspiratie voor de wat oudere kinderen. Dit boekje is dan ook geschikt voor kinderen vanaf ongeveer zeven jaar. Beau laat met dit boekje inzien dat je echt niet alleen maar streng voor jezelf hoeft te zijn om te bereiken wat je wilt. Het is de balans waar het omdraait!

Wat vinden wij ervan?

Dit boekje heb ik samen met mijn dochter Faylin gelezen en ze vond het vooral erg leuk om te lezen hoe een leeftijdsgenootje over de verschillende onderwerpen denkt. Ik vind het een leuk en inspirerend boekje en het leest lekker makkelijk weg. Echt een aanrader. Ben jij ook zo benieuwd naar dit boekje en wil je het jeugdsportfonds steunen, dan kun je het boekje hier bestellen.

Informatie

Titel: Net als Beau 1.0

Schrijfster: Beau-Ann Roelvink

Druk: Pumbo

Fotograaf: Rose photography

Categorieën
Home Mama

Marley zes weekjes oud

Marley is alweer zes weekjes oud en dus de hoogste tijd voor een update over hoe het met ons kleine mannetje gaat. Marley doet het echt supergoed: hij eet goed, slaapt goed en groeit goed. Echt een wonderbaby!

Het liefst slaapt Marley van fles tot fles. We moeten hem heel vaak wakker maken voor zijn flesje, omdat hij gewoon geen kick geeft. Soms vinden we hem zelfs te rustig hihi. In de nacht komt hij wel 1 keer voor een flesje, maar dan nog is het alleen een beetje mopperen. Overdag slaapt hij nu ook vaak boven in zijn ledikantje. Als hij beneden in de box slaapt, staan de kinderen vaak bij ieder zuchtje in zijn slaap alweer bij hem. Boven krijgt hij toch wat meer rust. Het is alleen wel ongezellig, want we zien hem niet meer zo vaak hihi.

Marley huilt echt bijna nooit. Als hij vanaf zijn geboorte tot nu een half uur heeft gehuild in totaal dan is het veel. Echt een voorbeeldige baby. Ik kan het soms bijna niet geloven hoe makkelijk hij is. Hopelijk zal dit zo blijven. Moet maar niet te vaak roepen hoe lief hij is!!

Marley drinkt zijn flesjes allemaal leeg, hij drinkt nu meestal zes flesjes van 120 ml per dag. En net als bij de andere kinderen drinkt hij ze lekker snel leeg! Vorige week naar het consultatiebureau geweest en toen was hij 4700 gram en 54 cm. Vandaag naar de kinderarts geweest en nu was hij al 5 kilo en 57 cm. Het gaat zo snel!

Bij het consultatiebureau was alles prima! Met 3 maandjes krijgt hij wel een echo voor zijn heupjes, omdat hij na 32 weken zwangerschap in stuit heeft gelegen. De CB arts zag ook wel wat verschil in plooien bij zijn beentjes, maar dit wilde niet alles zeggen. Dus we wachten het af.

Vandaag moesten we naar de kinderarts, naar het baby spreekuur in de kinderkliniek. Tijdens de bevalling had Marley in het vruchtwater gepoept. Daarom werd hij gezien door een kinderarts vlak na de bevalling. En dan is de protocol dat je zes weekjes daarna nog even naar de kinderarts komt. Alles was goed, alleen hij heeft een zware buikademhaling. Dit komt veel vaker voor bij baby’s, maar volgende maand moeten we wel even terugkomen. Om te zien of dit dan minder is geworden. Hij is wel ook verkouden momenteel, dus misschien heeft het hiermee te maken.

De co-assistent die ons hielp op het baby spreekuur vertelde dat net voor ons ook een baby was die Marley heette, maar dan een meisje en ook op 22 februari was geboren in het Flevoziekenhuis. Hoe toevallig is dat! Echt heel grappig!

De kraamtijd is nu toch wel echt officieel voorbij. We hebben alle versiering weggehaald. Alle geboortekaartjes weggehaald, die ga ik uiteraard wel inplakken. Net als ik bij de andere kinderen heb gedaan. Wat is het snel gegaan! Maar we hebben echt alleen maar genoten en we genieten nog steeds van onze lieve Marley.

De afgelopen weken is Marley (en wij) zo verwend door familie, vrienden, buren en kennissen. Bloemen, cadeautjes, kaartjes, lekkers voor de grote kinderen en zelfs biefstuk en ossenworst voor mij, wat ik zo had gemist! Echt superlief allemaal! Voel me echt gezegend met zoveel lieve mensen om ons heen.

Categorieën
Home Mama

De geboorte van Marley

Marley is inmiddels alweer bijna 6 weekjes oud. Ik kreeg van meerdere mensen de vraag hoe deze bevalling is gegaan, dus bij deze zal ik mijn bevallingsverhaal met jullie delen.

Zoals jullie weten was ik maandag 18 februari uitgerekend, maar Marley bleef nog lekker warm binnen zitten. In de week daarvoor op woensdag 13 februari moest ik naar het ziekenhuis, omdat ik dacht dat ik vruchtwater had verloren. Dit bleek niet zo te zijn, maar de arts zag toen wel al dat ik wat ontsluiting had. En hij wist zeker dat de bevalling niet lang op zich zou laten wachten. Inmiddels waren we een week verder en ik was er klaar voor! Ook de kinderen waren er meer dan klaar voor. Zij hadden vakantie en hadden zich er echt op in gesteld dat een van deze dagen hun broertje werd geboren.

Ik belde woensdag met de verloskundige of ik gestript kon worden en donderdagochtend mocht ik komen op een spoedplekje. De assistente zei dat ik het dan kon overleggen en eventueel gestript kon worden. Gelukkig was de verloskundige het hier mee eens en ik had ook al 3 cm ontsluiting. Ik werd gestript en we gingen weer naar huis.

Thuis aangekomen lekker op de bank geploft en voelde nog niks. Toen ik in de middag een dutje ging doen begon het te rommelen. Maar dit was echt nog maar een wee per uur en af en toe een half uur. Na het eten werd het wat vaker, maar absoluut nog niet heftig. Ik besloot om even te gaan douchen. Johan verbood me bijna om te gaan douchen hihi. De laatste paar dagen had ik in de avond steeds last van buikpijn op en af. En als ik dan ging douchen nam de pijn af en Johan wilde natuurlijk heel graag dat het ging doorzetten!

Ook deze keer nam de pijn weer af. Na het douchen weer op de bank geploft en tv gekeken. Er kwam steeds vaker een wee. Rond 22.15 uur kwamen ze om de 10 minuten. Ik appte mijn moeder voor de zekerheid dat ze nog maar niet moest gaan slapen. Een half uur later kwamen ze steeds om de 5 a 10 minuten en belde ik naar het ziekenhuis. Omdat het met Daley zo snel was gegaan, wilde ik geen risico nemen en snel in het ziekenhuis zijn. Ik mocht dan ook gelijk komen. Inmiddels was mijn moeder onderweg naar ons huis. Ik had Jamie naar beneden geroepen, want hij lag nog maar net in bed. Jamie zei nog dat het helemaal niet leek alsof ik bijna ging bevallen. En inderdaad had ik af en toe een wee, maar meer dan dat was het niet. Wij gingen vast weg en de kinderen waren even 10 minuten alleen thuis. Ging goed!

Op weg naar het ziekenhuis heb ik geen wee gehad. Ook toen we van de auto naar de ingang liepen had ik nergens last van. Op de afdeling aangekomen liepen we met een verpleegkundige mee die ons naar een verloskamer zou brengen. Het was alleen nog niet duidelijk welke, dus dit vroeg ze aan een collega. Deze collega keek echt heel vragend of het wel echt een verloskamer moest zijn. Waarschijnlijk omdat ik daar nog rondliep of er niks aan de hand was en eerlijk gezegd voelde ik me ook zo.

Op de verloskamer aangekomen kwam er om de vijf a tien minuten een wee, maar nog steeds niet heel heftig. De verloskundige toucheerde me en ik had drie centimeter ontsluiting. Daarna moest ik aan de CTG, wat ik altijd erg vervelend vind omdat ik dan op mijn rug moet liggen en dan dus niet op mijn manier de weeen opvangen. Ik was dan ook blij dat ik na een uurtje van de CTG af mocht en ging gelijk douchen. Dan kan ik het beste de pijn opvangen. Ik heb heel lang gedoucht. Na een uur kreeg ik om de minuut een wee en vroeg ik Johan om op het knopje te drukken, want het ging nu wel erg snel. De verpleegkundige kwam en ze vroeg of ik persdrang had. Dat had ik niet, dus mocht ik wat haar betreft gewoon blijven douchen. Na 10 minuten ofzo bleven de weeen maar komen en besloot ik toch maar om onder de douche vandaan te gaan.

Niet lang daarna voelde ik al druk en werd de verloskundige erbij gehaald. Toen ik net binnen kwam op de afdeling had ze geconstateerd dat mijn vliezen nog niet waren gebroken en ze bood aan dit te doen, maar dan zou het wel heel snel gaan. Ik heb er toen voor gekozen dit niet te doen, zodat de pijn zich langzaam kon opbouwen. Nu keek de verloskundige weer en ik had inmiddels zeven cm ontsluiting. Tijd om de vliezem door te prikken! Nadat ze dit had gedaan werd de pijn steeds heviger. Dus dit kon niet lang meer duren…. en inderdaad 16 minuten nadat mijn vliezen waren doorgeprikt is Marley geboren na 2 keer persen! Gelijk bij de eerste perswee kwam het hoofdje eruit. Het is dat ik van de verloskundige even moest wegpuffen, anders was het al met 1 keer persen gebeurd.

Op vrijdagochtend heeeeel vroeg om 02.33 uur is Marley geboren. Wat een mooie kereltje en wat was hij klein! Uiteraard de allermooiste baby van de hele wereld!

De verloskundige kwam later nog even gedag zeggen, voordat haar dienst erop zat. Het bleek een hele drukke nacht te zijn geweest met veel complicaties in de andere verloskamers. Die van mij was heel mooi en voorspoedig verlopen en zo’n bevalling wenste ze iedere moeder toe. Dus het was eigenlijk een droombevalling!

Categorieën
Home Mama

Marley 1 week oud

En dan is de kraamweek alweer voorbij en is Marley 1 weekje oud. Wat is deze week snel gegaan. Ik zal binnenkort mijn bevallingsverhaal met jullie delen, maar eerst wil ik jullie vertellen over de eerste daagjes van Marley.

Op vrijdag 22 februari 2019 om 02.33 uur is Marley geboren. Wat was hij mooi en zo klein. Johan en ik hadden hem groter verwacht, omdat hij toch een paar daagjes later was geboren en bij de echo’s ook steeds een paar dagen voor lag op schema. Maar dit wil dus niks zeggen. Marley was 3585 gram en 49 cm.

Een prachtig mannetje! Omdat hij in het vruchtwater had gepoept, moesten we wel 8 uurtjes ter observatie blijven. De kinderarts heeft hem gezien en alles zag er super uit, dus mochten we om 11 uur het ziekenhuis verlaten. Lekker naar huis.

Marley heeft de eerste dag heel vaak en veel meconium gepoept, daarna 4 dagen geen ontlasting gehad. Gelukkig op dag 5 wel weer en sindsdien elke dag. Dus dat gaat ook goed. Temperatuur en gewicht ook allemaal prima. Hij weegt nu meer dan zijn geboortegewicht, nadat hij een paar ons was afgevallen.

Zaterdag ging Marley voor het eerst in bad en dit vond hij echt heerlijk! In het warme water ontspant hij helemaal.

Slapen gaat ook echt super! Overdag komt Marley om de 3 uur voor een flesje, maar in de nacht is het vaak 4 uur of 4,5 uur. En dan nog alleen maar een beetje zeuren. Echt huilen doet hij eigenlijk nooit. Alleen bij het hielprikje heeft hij echt hard van zich laten horen. Maar dat is ook pijnlijk!!

Afgelopen dinsdag kwamen ze voor het hielprikje en voor de gehoortest. Zijn gehoor was perfect. Alles gaat dus eigenlijk super met Marley en tot nu toe gedraagt hij zich echt als een voorbeeldige baby. Al weet ik als geen ander dat dit zo ineens om kan slaan, dus we genieten er maar extra van!

Donderdag is Marley voor het eerst naar buiten gegaan. Samen met de kraamverzorgster hebben we Daley naar de peuterspeelzaal gebracht. Marley lag lekker te slapen. Ik vond het ook heerlijk om weer even een wandelingetje buiten te maken.

Het gaat dus echt heel erg goed met Marley. We genieten echt van hem.


Categorieën
Home Mama

Zwangerschapsupdate #40 weken

En dan is daar DE datum waar we al die weken naar hebben toegeleefd: de uitgerekende datum. 18 februari is de datum waar we als gezin al weken naar uitkijken. Nadat de laatste bevalling van Daley met 39 weken en 6 dagen was, had ik toch ergens het gevoel dat ik nu ook weer eerder zou gaan bevallen. Maar niks is minder waar…..de baby zit nog lekker warm binnen met 40 weken.

Iedere dag word een beetje zwaarder, iedere dag steeds een beetje meer pijntjes. Vooral in de avonden voel ik van alles in mijn buik en steeds hoop ik dat het deze nacht dan echt zal gaan beginnen!! Maar dan word ik in de ochtend wakker en is er weer niks aan de hand hihi. Op zich slaap ik ook nog best goed. Ik word hoogstens 2 of 3 keer per nacht wakker om te plassen, maar verder slaap ik best goed.

Afgelopen woensdag dacht ik echt even dat het zou gaan beginnen. Deze ochtend heb ik het hele huis van boven naar beneden schoongemaakt, lang leve de nesteldrang! Rond een uurtje of 12 wilde ik gaan douchen en toen dacht ik dus echt vruchtwater te verliezen. Ik had gelezen dat je dan op je hand moet blazen en als het dan weer gaat lopen dat het dan vruchtwater is. Het proberen waard dacht ik…en jahoor weer! Het was wel geel, dus dacht meteen het zal wel urine zijn… Na het douchen nog een uurtje was gevouwen en opgeruimd en toen ging ik toch weer twijfelen. Voor de zekerheid toch maar even het ziekenhuis gebeld.

Zij wilden toch dat ik even langs zou komen, want het kon ook zo zijn dat de baby in het vrucht water had gepoept. Daar aangekomen kreeg ik een CTG scan. En al snel nadat ik aan de CTG lag kreeg ik om de zoveel minuten pijnlijke harde buiken. De verpleegster grapte nog je gaat toch niet stiekem bevallen he?? Dus ik dacht het gaat nu echt doorzetten! Na een uurtje wilde ik van de CTG af, want ik moest heel nodig plassen. Nadat ik ervan af was, heb ik geen harde buik meer gehad, heel gek! De verloskundige vertelde later dat het ook zo kon zijn dat de baby de CTG niet fijn vond en ik daardoor harde buiken kreeg. Helaas dus vals alarm! Ook bleek het niet zo te zijn dat ik vruchtwater had verloren. Wel kon de gynaecoloog zien dat ik al wat centimeters ontsluiting had, maar hij ging niet kijken hoeveel , want dit wil niet veel zeggen bij een zesde zwangerschap. Maar het zou zeker niet lang meer duren.

Inmiddels zijn we weer 5 dagen verder en helaas ben ik nog niet bevallen. Maar het kan inderdaad niet heel lang meer duren. In ieder geval niet langer dan 2 weken hihi. De afgelopen week was Faylin heel erg ziek:hoge koorts, hoofdpijn, buikpijn. Even daarna begon Johan, maar gelukkig maar 2 daagjes en vannacht is Daley begonnen. Hele hoge koorts ook. Ik hoop dat iedereen beter is, wanneer de baby word geboren. Wellicht wacht hij daarop:-]

De kinderen worden ook echt met de dag ongeduldiger. Daley wil steeds met mijn buik knuffelen en roept dan; baby, kom je er nou uit?? Faylin wil het liefst de hele dag aan me hangen en is extra lief voor me. Owen zegt ook steeds dat hij heel zenuwachtig is. Jamie laat het niet heel erg blijken, maar vind het ook zeker spannend! Het is zo leuk dat ze nu weer een stuk ouder zijn en alles nog veel bewuster meemaken. Zo mooi om dit met zijn allen te beleven.

Vandaag heb ik weer bitter lemon gedronken en het hart van een verse ananas gegeten. Johan en de kinderen zorgen goed voor me. Ook heb ik een wandeling gemaakt naar een vriendin. Baat het niet, schaadt het niet……meer dan dat en afwachten kunnen we niet doen.

Mijn volgende blog zal hoogstwaarschijnlijk verschijnen wanneer de baby er is. Ik hoop snel weer de oude te zijn na de bevalling en dan hoop ik meer leuke blogs te schrijven. Ik vind het superleuk om te doen, maar ben er vaak te moe voor……zouden jullie het leuk vinden als ik vaker schrijf??

Categorieën
Home Mama

Zwangerschapsupdate #37 weken

Vanaf vandaag mag ons mannetje officieel komen. Uiteraard kan dit ook nog maximaal 5 weken duren. Heel spannend dus!! De laatste dagen word de zwangerschap toch écht wel elke dag een beetje zwaarder. Ik heb vaak last van mijn buik, vooral in de avond harde buiken, ik slaap heel slecht en heb overdag totaal geen energie.



Dus je zal begrijpen dat ik het helemaal niet erg zal vinden als de kleine zich eerder zal aankondigen. Vorige week dinsdag had ik een extra controle bij de verloskundige om te zien hoe de kleine er nu bij zal liggen. Deze keer lag hij wel met zijn hoofdje naar beneden!! De verloskundige had goede hoop dat dit zo zal blijven. Ik ben er niet echt gerust op.

Ik heb helemaal niet gevoeld dat hij zich gedraaid heeft en hij is de hele dag heel beweeglijk. Het zal mij niks verbazen als hij de hele dag nog aan het draaien is daarbinnen. Donderdag weer naar de verloskundige en dan zullen we het wel horen!

Categorieën
Home Mama

Geen zwangerschapsverlof

De meeste zwangeren gaan met 36 weken of zelfs 34 weken met zwangerschapsverlof. Ik krijg dan ook vaak de vraag waarom ik nog aan het werk ben. Ik ben immers al bijna 37 weken zwanger. Omdat ik deze vraag steeds vaker krijg, besloot ik er een blogje over te schrijven.

Begin vorig jaar heb ik besloten om aan het werk te gaan als gastouder bij ons thuis. In 2018 heb ik alle benodigde diploma’s en certificaten behaald om als gastouder te mogen beginnen. In Oktober was het dan zover en ben ik officieel begonnen als gastouder.

Er is een regeling voor gastouders die zwanger zijn, maar deze uitkering krijg je alleen als je de afgelopen 6 maanden gewerkt hebt. In ieder geval heb ik dat zo begrepen. Dus ik zou een x aantal weken onbetaald met verlof kunnen gaan, maar dan wel met het risico dat de vraagouders het af laten weten.

Ik heb al vrij snel besloten dat ik doorga met werken tot de bevalling zich aankondigt, mits er complicaties optreden tijdens de zwangerschap. Tot nu toe gaat me dit goed af. Ik heb uiteraard wel mijn zware momenten, want de zwangerschap word iedere dag een beetje zwaarder. Ik doe het allemaal wat rustiger aan en dan gaat het me gelukkig goed af!

Het is de bedoeling dat ik na de bevalling 8 dagen vrij neem, zodat we met ons gezinnetje kunnen genieten van de kraamtijd. Daarna wil ik in principe gewoon weer aan het werk gaan. Bij alle vorige bevallingen was ik binnen 2 uur na de bevalling weer thuis en ook vrij snel na de bevalling weer de oude. Dus ik ga ervan uit dat dit ook nu weer zo zal zijn.

Ondanks dat ik geen echt verlof heb, probeer ik van alle mooie momenten te genieten. En gelukkig ben ik met dit werk wel altijd beschikbaar voor mijn gezinnetje en hoef ik daar niks van te missen. Ben benieuwd of er meer moeders zijn die geen verlof hebben of hebben gehad??