Categorieën
Home Mama Persoonlijk

Mevrouw, uw kind is niet op school.

Niet op school?!

Gisteren was ik aan het werk en rond drie uur was ik nietsvermoedend aan het genieten van mijn koffiepauze, toen plots mijn telefoon ging. Het bleek de meneer te zijn van de verzuimadministratie van de middelbare school van de oudste jongens: Goedemiddag mevrouw, uw zoon Jamie is niet in de klas verschenen tijdens het zesde lesuur.

Jamie, niet in de klas verschenen?!

Hij vroeg mij of ik het wilde laten weten als het me was gelukt om hem te bereiken. Uiteraard heb ik direct Jamie op zijn telefoon gebeld, maar deze werd niet opgenomen. Daarop besloot ik Johan te bellen, want ik moest immers weer aan het werk. Toen Johan hoorde dat de school had gebeld met het bericht dat Jamie niet meer op school was, heeft hij zijn klant afgemaakt en is hij daarna direct naar huis gegaan. Zoals jullie wellicht weten is Johan zelfstandig glazenwasser en heeft hij hierdoor de mogelijkheid om dit te kunnen doen. Ik was gewoon aan het werk, maar ging na een halfuurtje wel weer even kijken op mijn telefoon of Johan al iets van Jamie had vernomen. Er spookten immers toch de gekste dingen door mijn hoofd!!

Foutje!

En gelukkig had Johan al iets vernomen van Jamie, maar ook van school. Ze hadden een foutje gemaakt! Vorige week heeft Jamie moeten kiezen tussen de keuze vakken Biologie en NASK en hij heeft besloten om het vak Biologie te laten vallen. Hij was dus wel aanwezig op school, maar niet bij het vak Biologie. Johan en ik waren inmiddels wel weer een paar jaar ouder haha!

Niet de eerste keer

Nadat dit was gebeurd, realiseerde ik met dat dit niet de eerste keer was dat er een fout was gemaakt. Toen Jamie sportdag had in de eerste klas, werden we ook eens gebeld dat Jamie hier niet bij aanwezig was. Hij moest zich melden bij een midgetgolf baan en hij was daar niet op komen dagen, volgens de school. We kregen Jamie niet te pakken en omdat we toch nog daar in de buurt moesten zijn, zijn we naar die midgetgolf baan gereden. Daar aangekomen stond Jamie doodleuk te midgetgolfen en hij keek ons echt heel verbaasd aan. Hij verwachtte niet ons hier te treffen. De leraar die daar aanwezig was, had overigens gewoon doorgegeven dat Jamie aanwezig was. Heel gek! Daarna is het nog twee keer voorgekomen in de afgelopen twee jaar. En toch schrik ik ieder keer weer, als ik word gebeld.

Hebben jullie dit ook weleens meegemaakt?

Categorieën
Home Mama

Puber(s) in huis

Het lijkt wel als de dag van gister dat ik mijn oudste zoon Jamie in mijn armen hield na de bevalling. Mijn eerste baby, mijn eerste kindje, mijn eerste zoontje. En nu zijn we al bijna 14 jaar verder!! 14 jaar!!

En dan heb je dus ineens een puber in huis. En in ons geval twee pubers. Want nog geen twee jaar na de geboorte van Jamie werd Jamie grote broer van Owen. En Owen heeft maar anderhalf jaar in de kleuterklas gezeten, dus zit hij nu in de eerste van de middelbare school en Jamie in de tweede. Ze schelen dus bijna twee jaar in leeftijd, maar dus maar 1 schooljaar.

Een nieuw tijdperk is aangebroken…twee pubers in huis! Het is erg leuk om ze te zien veranderen, om te zien hoe ze steeds meer een eigen leventje opbouwen, maar ons toch ook zeer zeker nog nodig hebben. En om te zien dat het nu echt niet lang meer duurt voor ze groter zijn dan mij…..zo gek!

Maar het is ook zeker wel even wennen…pubers in huis. Waar ik het meest aan moest wennen naarmate ze ouder werden was dat ik ze op een bepaalde leeftijd toch echt niet meer na het jeugdjournaal naar bed kon sturen. Weg avondjes met alle tijd voor jezelf en alle tijd voor vriendlief. Dus voor de moeders met kleine kinderen geniet daar zeker nog van, elke avond weer en denk dan maar aan deze moeder waarbij de rustige avondjes verleden tijd zijn;-] Tegen de tijd dat zij op bed liggen en ook echt daadwerkelijk slapen zijn wij inmiddels zo moe, dat we nog even televisie kijken en snel daarna ook ons bedje opzoeken. Weg romantiek!