Categorieën
Home Persoonlijk Vriendin

Hoe ik Johan heb ontmoet via een datingsite

Toen ik zeven jaar geleden ging scheiden van mijn toenmalige partner, was ik even helemaal klaar met mannen en vond ik het heerlijk om alleen te zijn. Maar na een klein jaartje begon het toch wel weer te kriebelen en zou ik het toch wel weer heel erg leuk en gezellig vinden om uiteindelijk mijn leven met een nieuwe partner te delen. Maar uitgaan deed ik al een tijdje niet meer, dus ben ik het internet op gegaan. Op zoek naar een datingsite. En niet zonder succes.

Al snel kwam ik erachter dat de mannen die op de gratis datingsites zaten alleen maar op zoeken waren naar 1 ding en dat was in ieder geval geen langere relatie! Dus ging mijn zoektocht verder naar een goede, maar niet al te dure datingsite. Ik kwam al snel terecht bij Lexa. Op deze site kon ik voor maar 17 euro een maand lid zijn. Dit leek me een goed idee, om uit te proberen of het überhaupt iets voor mij was.

De eerste avonden vond ik het superleuk om rond te kijken en allerlei verschillende profielen te bekijken op de datingsite. Er zaten zeker wat leuke mannen tussen, maar nog veel meer niet leuke. Ik heb in die eerste week met een stuk of 4 mannen gechat, maar al snel bleek dat het niet echt mijn ding zou zijn. Ik val op hoe een man zich gedraagt, hoe hij beweegt. Maar ik gaf het nog een kans.

In die eerste dagen werd ik benaderd door ene Johan uit Amsterdam, maar hij had heel vaak avonddienst en overdag was ik natuurlijk met de kids. Dus we hebben wellicht hoogstens 4 keer gechat met elkaar. Zijn foto was heel donker en maakte totaal geen indruk op me. Maar de chats met hem waren wel heel gezellig. Na een maand wilde ik toch gaan stoppen met de datingsite, omdat ik hier niet nog eens 17 euro aan wilde besteden. Op de laatste dag van mijn lidmaatschap stuurde ik een berichtje naar Johan met mijn mailadres. Als hij nog contact met me wilde dan kon hij me een mailtje sturen. Dan was die maand toch niet voor niks geweest. Dat was wat ik dacht hihi.

Eerder dan verwacht stuurde Johan me een mailtje en na een paar dagen over en weer gemaild te hebben, wisselden we telefoonnummers uit. We hebben 2 weken lang dagelijks met elkaar ge-smst. Na 2 weken hadden we het er steeds vaker over dat we wilden afspreken, maar dan wilde ik wel eerst dat we elkaar echt hadden gesproken. Dus in het weekend dat de kinderen bij hun vader waren, zou hij me op vrijdagavond bellen na zijn werk. Die dag was ik heel erg zenuwachtig!! De dag leek niet voorbij te gaan.

Eindelijk was het dan zover: mijn telefoon ging over!! Ik stond nog enkele seconden met de telefoon in mijn hand, help! Hoe zal ik opnemen?? Kan ik überhaupt wel iets uitbrengen?? Okee, er kwam uiteindelijk iets uit mijn mond….maar die stem aan de andere kant van de lijn…..volgens mij was ik daar al verliefd op. Een lekkere stem met een Amsterdams accent. Ik hou ervan! Al snel was het heel vertrouwd en om 4 uur in de nacht hingen we pas op…

Zaterdagavond herhaalde dit zich en had ik dus weer bijna niet geslapen, omdat we maar wilden blijven bellen. Maar we spraken af dat hij me zondag op zou halen hier in de buurt bij een tankstation. Dit vertelde ik aan een vriendin en zij vond het toch wel heel spannend. Ze bracht me naar het tankstation en zou daar blijven staan tot ik werd opgehaald, zodat ze het kenteken kon noteren. Echt superlief! Toen vond ik het maar een beetje onzin, maar het was inderdaad wel een risico.

Johan kwam aanrijden, ik stapte in en keek meteen in de mooiste groene ogen die ik ooit had gezien. Liefde op het eerste gezicht!! We hebben een hele gezellige dag gehad bij een strandje. Onze date begon en eindigde met een heerlijke zoen. En sindsdien waren we al snel onafscheidelijk. Later bleek dat het voor Johan geen liefde op het eerste gezicht was. Maar later sloeg de vonk ook bij hem over! Inmiddels zijn we alweer ruim 6 jaar samen en gaan we op 8 mei 2020 trouwen.

Hoe hebben jullie je partner ontmoet? Ik lees het heel graag in de reacties.

Liefs Tamara

Categorieën
Home Mama

Groot gezin

Voor zover ik weer droomde ik vroeger als klein meisje niet van een groot gezin. Ik wist wel zeker dat ik kinderen wilde, maar niet per se een groot gezin. Hoe dit dan toch zo is gekomen, vertel ik jullie in deze blog.

Toen ik bijna 14 jaar geleden moeder werd van Jamie wilde ik al snel voor een tweede gaan en gelukkig mijn toenmalige partner ook. En ik was snel zwanger, dus toen Jamie 1 jaar en 11 maanden was werd hij grote broer van Owen. Eigenlijk was ons gezinnetje toen wel compleet, maar drie jaar later raakte ik onverwachts zwanger van Faylin en uiteraard was ze meteen gewenst en dan ook nog een dochter als cadeautje erbij. Toen was het dus echt wel heel erg druk en was het gezin echt wel compleet.

Toen wist ik nog niet dat de toekomst heel anders zou gaan lopen. In 2012 gingen mijn toenmalige partner en ik scheiden. De kinderen waren toen 2, 5 en 7 jaar oud. Een jaar na de scheiding ontmoette ik Johan en we werden smoorverliefd. Hij had zelf nog geen kinderen en vond het superleuk om terecht te komen in ons gezinnetje en behandelde de kinderen al snel als zijn eigen kinderen.

Vanaf onze eerste ontmoeting gaf hij wel al duidelijk aan dat hij nog heel graag biologisch gezien een kind van zichzelf wilde en hier stond ik zeker voor open. Ik kon me niet voorstellen dat ik oud zou worden met de liefde van mijn leven zonder dat we nog een kindje van ons samen zouden krijgen, als het ons gegeven was uiteraard…. Al vrij snel raakte ik zwanger, een half jaar na onze eerste ontmoeting. We genoten van alle prille momenten in de zwangerschap, maar helaas kregen we slecht nieuws tijdens de 20 weken echo. Over dit heftige verlies schreef ik deze blog

Een paar maanden na dit verlies raakte ik snel weer zwanger en deze keer ging alles gelukkig goed en op 28 april 2015 werd Daley geboren. Een heerlijk ventje en de bindende factor in ons gezinnetje. Johan wilde graag nog een kleintje, maar accepteerde het dat het voor mij nu toch echt wel klaar was……dacht ik….

In november 2016 onderging ik een gastric-bypass operatie. Dit is een maagverkleining en darmomlegging. Door dit hulpmiddel verloor ik binnen een jaar tijd 42 kilo en voelde ik me zoveel beter. Onverwachts begon het bij mij te kriebelen en nu had Johan zijn twijfels… Na een half jaar twijfelen, hebben we de knoop doorgehakt: We gaan ervoor! In februari 2018 heb ik mijn spiraaltje eruit laten halen en in juni had ik een positieve zwangerschapstest in handen. In februari 2019 verwachten we ons vijfde(zesde) kindje. Een groot gezin met vijf kinderen en we genieten elke dag. Nog geen seconde spijt van gehad.